Το 2024 η ζήτηση για τσιπ μνήμης έπεσε και η Samsung σταμάτησε την κατασκευή του πέμπτου εργοστασίου της στην Πιονγκτέκ της Νότιας Κορέας. Λίγο αργότερα η έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης ανέβασε ξανά τη ζήτηση και οι γερανοί ξαναπήραν μπροστά. Σήμερα στο συγκρότημα, νότια της Σεούλ, τρία εργοστάσια δουλεύουν όλο το 24ωρο και ένα τέταρτο μπαίνει σε λειτουργία.
Η αιτία είναι οι μνήμες. Τα μοντέλα παραγωγής κειμένου και εικόνας τρέχουν σε GPU, ισχυρούς επεξεργαστές που χρειάζονται δίπλα τους στοίβες από εξειδικευμένα τσιπ μνήμης, συσκευασμένα μαζί με τον επεξεργαστή. Αυτές οι μνήμες υψηλού εύρους ζώνης (high-bandwidth memory, HBM) τροφοδοτούν με δεδομένα τον επεξεργαστή αρκετά γρήγορα ώστε να μη μένει αδρανής. Χωρίς αυτές, οι επιταχυντές AI της Nvidia δεν δουλεύουν.
Σε αυτή την αγορά η Samsung έμεινε πίσω. Για χρόνια έβλεπε την εγχώρια ανταγωνίστρια SK Hynix να προηγείται στις μνήμες για την Nvidia. Παράλληλα η ταϊβανέζικη TSMC κυριαρχεί στην κατασκευή τσιπ που σχεδιάζουν άλλες εταιρείες. Η επέκταση στην Πιονγκτέκ είναι η προσπάθεια της Samsung να ξαναπάρει την πρωτιά στις μνήμες. Η εταιρεία προβλέπει ότι η ζήτηση θα συνεχίσει να ανεβαίνει απότομα ως το 2028.
Το εργοτάξιο, όπως το περιγράφει ρεπορτάζ του MIT Technology Review, μοιάζει με μικρή πόλη. Το συγκρότημα πιάνει περίπου όσο το Central Park της Νέας Υόρκης και συνορεύει με ορυζώνες. Το μεσημέρι χιλιάδες εργάτες με μαύρες φόρμες και γαλάζια γιλέκα βγάζουν τα κράνη, που γράφουν το όνομά τους και τον αριθμό του εργοστασίου. Άλλοι περπατούν προς τα εστιατόρια και άλλοι κυκλοφορούν με σκούτερ και μηχανές. Στους δρόμους κρέμονται πανό που διαφημίζουν βραχυχρόνιες μισθώσεις για στούντιο. Στα ίδια μεσιτικά γραφεία οι μισθωτοί μηχανικοί της Samsung αγοράζουν σπίτια.
Η ασφάλεια είναι εμμονή. Από τα ψηλότερα δοκάρια κρέμονται πανό που λένε: «Ακόμη κι αν η δουλειά καθυστερεί, μη βιάζεσαι». Μια τεράστια οθόνη LED ανακοινώνει τους νικητές ενός διαγωνισμού ποίησης με θέμα την ασφάλεια. Στα κράνη υπάρχουν αυτοκόλλητα με τη δέσμευση «Δεν θα δουλέψω αν δεν είναι ασφαλές».
Η Choi Hye-rin, 35 ετών, είναι υπεύθυνη ασφαλείας σε συνεργείο που φτιάχνει αγωγούς καλωδίων στο τέταρτο εργοστάσιο. Κάθε αυγή παίρνει λεωφορείο από το Σόνγκταν, μια παλαιότερη και φτωχότερη συνοικία. Γράφει αναφορές, ελέγχει τον εξοπλισμό και τα χημικά που χειρίζονται οι εργάτες. Είναι μία από τις εκατοντάδες γυναίκες στο εργοτάξιο. Πολλές από αυτές περπατούν μπροστά από τα βαριά μηχανήματα για να ελέγχουν τον δρόμο.
Η ζέστη είναι ανελέητη και οι χώροι εργασίας γεμάτοι, όμως η Choi δεν σκοπεύει να φύγει. Πληρώνεται 140.000 γουόν την ημέρα, περίπου 97 δολάρια. «Το μεροκάματο εδώ είναι υψηλότερο από άλλα εργοτάξια και η δουλειά σχετικά εύκολη», λέει. Περιμένει ότι η άνθηση θα της δίνει δουλειά για καιρό: «Απλώς συνεχίζεις να γυρίζεις».
