Κανείς δεν αποφάσισε τίποτα. Αυτή ήταν, στην ουσία, η απάντηση της Meta όταν συγγραφείς και εκδότες ρώτησαν ποιος έδωσε το πράσινο φως για να κατεβάσει η εταιρεία εκατομμύρια πειρατικά βιβλία μέσω torrent, για να εκπαιδεύσει τα μοντέλα της. Ο δικαστής δεν πείστηκε. Η Meta πρέπει τώρα να κατονομάσει όσους πήραν, ενέκριναν ή επικύρωσαν αυτές τις αποφάσεις.
Η διαταγή εκδόθηκε από τον δικαστή Thomas Hixon και αφορά δύο υποθέσεις: μια ομαδική αγωγή συγγραφέων, ανάμεσά τους ο Richard Kadrey και η Sarah Silverman, και μια αγωγή του εκδοτικού οίκου Entrepreneur Media. Την είδηση έφερε πρώτο το TorrentFreak, ενώ το Ars Technica παρουσίασε αναλυτικά τα επιχειρήματα των δύο πλευρών.
Από τους υπαλλήλους στον Zuckerberg
Επί εβδομάδες, η Meta έριχνε το βάρος στους υπαλλήλους που κατέβασαν τα αρχεία. Σε δικόγραφό της περιέγραψε μια «άτυπη προσέγγιση» στη συγκέντρωση δεδομένων για τα πρώτα μοντέλα, το Llama 1 και το Llama 2. Μια «απόφαση», υποστήριξε, πάρθηκε «μόνο με την έννοια» ότι κάποιοι εργαζόμενοι «τεχνικά» κατέβασαν τα torrents.
Τα εσωτερικά μηνύματα που έχουν βγει στο φως από τις αγωγές δείχνουν άλλη εικόνα. Ένας εργαζόμενος έγραφε ότι το torrenting «από εταιρικό laptop δεν μοιάζει σωστό». Άλλος κατέθεσε ότι οι λήψεις που ξεκίνησε χρειάζονταν έγκριση «σε επίπεδο διευθυντή ή αντιπροέδρου» για να χρησιμοποιηθούν στην εκπαίδευση. Τρίτος περιέγραψε ότι η διοίκηση σταμάτησε κάποια στιγμή τις λήψεις από το Anna’s Archive και μετά τις ξανάρχισε. Σε μηνύματα που αποχαρακτηρίστηκαν πέρυσι, η απόφαση για λήψεις από το LibGen φέρεται να πάρθηκε μετά από «προηγούμενη κλιμάκωση στον MZ», δηλαδή στον Mark Zuckerberg.
«Απαιτούνταν λοιπόν έγκριση· η απάντηση της Meta είναι ότι δεν δόθηκε ποτέ», σχολίασε η Entrepreneur Media, θυμίζοντας στο δικαστήριο ότι η εταιρεία κατέβαζε επανειλημμένα από τις λεγόμενες «σκιώδεις βιβλιοθήκες» από το 2022 έως το 2024. Πρόκειται για πειρατικούς ιστότοπους, όπως το LibGen και το Anna’s Archive, που διακινούν εκατομμύρια βιβλία χωρίς άδεια.
Γιατί μετράει το seeding
Το BitTorrent δουλεύει σαν σμήνος: κάθε χρήστης κατεβάζει κομμάτια ενός αρχείου από άλλους και ταυτόχρονα στέλνει κομμάτια σε τρίτους. Αυτό το ανέβασμα λέγεται seeding. Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η Meta δεν θα μπορούσε να κατεβάσει γρήγορα 80,6 terabytes από το LibGen και 35,7 terabytes μέσω του Anna’s Archive αν δεν διένεμε και η ίδια τα έργα. Η Meta απαντά ότι χρησιμοποίησε «μέτρα μετριασμού» για να αποφύγει το seeding.
Η διαφορά έχει νομικό βάρος. Για την κατηγορία της συνεργικής παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων, οι συγγραφείς αρκεί να αποδείξουν ότι η Meta διευκόλυνε τη μεταφορά των έργων τους. Η διαταγή υποχρεώνει επιπλέον την εταιρεία να παραδώσει τα αρχεία ιστορικού εντολών από κάθε server που χρησιμοποίησε για torrents, μαζί με τις εικονικές μηχανές και τα instances στο AWS. Αυτά τα logs μπορεί να δείξουν αν έγινε seeding και πώς ακριβώς δούλευαν τα περιβόητα «μέτρα».
Ένα ένα τα επιχειρήματα της Meta απορρίφθηκαν
Οι ενάγοντες ζήτησαν κάθε φυσικό πρόσωπο που πήρε ή ενέκρινε απόφαση για λήψη τέτοιων δεδομένων, με τις ημερομηνίες εμπλοκής και το ποια απόφαση αφορούσε. Διαφορετικά, η Meta θα έπρεπε να δηλώσει ενόρκως ότι δεν βρήκε κανέναν. Η εταιρεία αντέτεινε ότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε να ρωτήσει κάθε υπάλληλο που γνώριζε για το BitTorrent και πρότεινε να δώσει μόνο ονόματα. Ο Hixon το απέρριψε.
Απέρριψε και το επιχείρημα ότι στα πρώτα χρόνια οι αποφάσεις δεν ήταν «τυπικές»: το αίτημα, σημείωσε, δεν περιοριζόταν σε τυπικές αποφάσεις. Όταν η Meta είπε ότι οι εγκρίσεις προέκυψαν από «συλλογικές» συζητήσεις χωρίς έναν υπεύθυνο, ο δικαστής απάντησε ότι το αίτημα «δεν προϋποθέτει έναν μόνο υπεύθυνο, ζητά όλους τους υπεύθυνους».
Η υπόθεση εντάσσεται σε μια ευρύτερη πίεση γύρω από το πώς η Meta αντλεί υλικό για την AI, η οποία πρόσφατα αφαίρεσε από τους όρους της τη διάταξη για χρήση περιεχομένου ιστότοπων. Ο Hixon της ζητά επίσης να εξηγήσει τι απέγιναν τα πειρατικά βιβλία που δεν χρησιμοποιήθηκαν τελικά στην εκπαίδευση. Ούτε η Meta ούτε ο δικηγόρος της Entrepreneur Media απάντησαν άμεσα σε αίτημα του Ars Technica για σχόλιο.
