Μια αίτηση δανείου μικρής επιχείρησης με το ποσό που ζητήθηκε. Η εσωτερική αναφορά εσόδων μιας εταιρείας μάρκετινγκ, γραμμένη για τον διευθύνοντα σύμβουλο. Το ετήσιο πρόγραμμα αδειών δεκάδων υπαλλήλων, με την εβδομάδα που λείπει ο καθένας. Όλα αυτά βρέθηκαν ανοιχτά στο διαδίκτυο, σε συνομιλίες που χρήστες του Muse, του νέου AI agent της Meta, είχαν μοιραστεί με συγκεκριμένους ανθρώπους μέσω συνδέσμου.
Τα ευρήματα ανήκουν στην εταιρεία κυβερνοασφάλειας Claroc και τα δημοσίευσε τη Δευτέρα το Ars Technica. Οι ερευνητές λένε ότι συγκέντρωσαν 6.800 τέτοιους συνδέσμους και άνοιξαν μερικές εκατοντάδες. «Αν μας είχατε ρωτήσει από πριν, θα λέγαμε ότι θα χρειαζόταν πραγματική προσπάθεια», έγραψαν. «Χρειάστηκε μία αναζήτηση».
Ο τίτλος της συνομιλίας μέσα στη διεύθυνση
Πολλές υπηρεσίες επιτρέπουν την κοινοποίηση περιεχομένου με έναν μοναδικό σύνδεσμο. Για να μην τον βρει κάποιος τυχαία, ο σύνδεσμος περιέχει συνήθως μια μακριά σειρά χαρακτήρων που δεν μαντεύεται εύκολα. Το Muse κάνει κάτι παρόμοιο, με μία διαφορά: βάζει μπροστά από τους χαρακτήρες και τον τίτλο της συνομιλίας, ως υποτομέα του cf.metaaiusercontent.com. Ένας σύνδεσμος μοιάζει, σε απλοποιημένη μορφή, με το loan-application-draft-a4c9e2.cf.metaaiusercontent.com.
Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι το λεγόμενο passive DNS. Κάθε φορά που ένας υπολογιστής ανοίγει μια διεύθυνση, ρωτά το σύστημα DNS, τον «τηλεφωνικό κατάλογο» του διαδικτύου, σε ποιον διακομιστή αντιστοιχεί. Εμπορικές υπηρεσίες καταγράφουν αυτές τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις και τις κρατούν σε βάσεις δεδομένων που μπορεί να ψάξει όποιος πληρώνει. Μόλις λοιπόν ο παραλήπτης πατήσει τον σύνδεσμο, η διεύθυνση, μαζί με τον τίτλο της συνομιλίας, καταλήγει σε μια τέτοια βάση. Αρκεί να αναζητήσει κανείς όλους τους υποτομείς του ίδιου domain.
«Πολλοί βοηθοί τεχνητής νοημοσύνης κάνουν κοινοποίηση με δημόσιο σύνδεσμο», σημειώνει η Claroc. Στο Muse, εξηγεί, το πρόβλημα είναι ότι ο τίτλος βρίσκεται μέσα στη διεύθυνση, όπου τον καταγράφει το δημόσιο DNS. Η εταιρεία ονόμασε αυτές τις σελίδες GhostShares: ανοίγουν για ανθρώπους που δεν πήραν ποτέ τον σύνδεσμο και που μπορούν να τον βρουν μόνοι τους.
Ανάμεσα στα ευρήματα ήταν ακόμη οι σημειώσεις ενός υποψηφίου για εμπιστευτική συνέντευξη με εργαστήριο αιχμής στην τεχνητή νοημοσύνη, με το όνομα της επαφής του και την ώρα της συνάντησης, μια λίστα εργασιών με ειδοποίηση απάτης από τράπεζα και μέρος αριθμού λογαριασμού, καθώς και η έκθεση ενός επενδυτή ακινήτων με δύο διευθύνσεις και ακριβή στοιχεία αποδόσεων και στεγαστικών δανείων.
Ένας agent που ζητά πρόσβαση σχεδόν παντού
Το ζήτημα βαραίνει λόγω της φύσης του προϊόντος. Το Muse δεν απαντά απλώς σε ερωτήσεις: συμπληρώνει φόρμες, κλείνει ραντεβού, κάνει αγορές και φτιάχνει έγγραφα, και γι’ αυτό χρειάζεται πρόσβαση στους περισσότερους λογαριασμούς του χρήστη. Ανέβηκε γρήγορα στις πρώτες θέσεις του App Store της Apple, και ο Mark Zuckerberg είπε τον περασμένο μήνα ότι χτίστηκε «από την αρχή για την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια».
Δεν είναι το πρώτο κενό. Τρεις εβδομάδες μετά την κυκλοφορία, ο ειδικός ασφάλειας του macOS Patrick Wardle βρήκε ένα zero-day, δηλαδή άγνωστη μέχρι τότε ευπάθεια, που επέτρεπε σε οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή στην ίδια συσκευή να πάρει τον πλήρη έλεγχο του λογαριασμού Muse. Η Meta υποβάθμισε τη σοβαρότητά του, λέγοντας ότι προϋποθέτει ήδη παραβιασμένη συσκευή. Δεν σχολίασε το εύρημα του Wardle ότι αρκεί μια απλή επίθεση ClickFix, όπου το θύμα παραπλανάται ώστε να εκτελέσει το ίδιο μια εντολή. Η εταιρεία έχει απασχολήσει πρόσφατα και με τις κρυφές οδηγίες του chatbot στο WhatsApp σχετικά με τις αρχές προστασίας δεδομένων.
Η Meta δεν απάντησε αμέσως στις ερωτήσεις του Ars Technica. Ο συνιδρυτής και CTO της Claroc, Asaf Aprozper, λέει ότι η εταιρεία του επικοινώνησε με τη Meta χωρίς να λάβει απάντηση. Μετά από σύγκριση με παρόμοιες πλατφόρμες και νέα ανάγνωση της τεκμηρίωσης, η Claroc κατέληξε ότι η συμπεριφορά είναι σκόπιμη, μέρος του σχεδιασμού. Ως τότε, η πρακτική συμβουλή είναι λιγότερα προσωπικά στοιχεία στις συνομιλίες που μοιράζεται κανείς και διαγραφή των συνδέσμων αμέσως μόλις δεν χρειάζονται.
